خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی ای شوخ به هر بی‌خبری می‌سازیخاک کوی تو منم گر گذری می‌سازی
۲
این هم از آتش سودای تو داغ دگر استکه مرا سوختی و با دگری می‌سازی
۳
روشن است این که مرا شمع‌صفت می‌سوزیتو به هرکس که قضا را قدری می‌سازی
۴
زلف از چهره برافکندی و معلومم شدکه شب تیره‌دلان را سحری می‌سازی
صفحهٔ ۱ از ۲