خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو ای مه گرچه شوخ و بیوفاییولی باشد که با ما خوش برایی
۲
دلم با تو از آن رو آشنا شدکه باشد آشنایی روشنایی
۳
اگر حیران نیی در قدّش ای سروچرا پا در گِل و سر در هوایی
۴
مزن ای ماه نو با ابرویش لافکه بسیاری از او کم می نمایی
صفحهٔ ۱ از ۲