خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی به زنخدانت گفتم به سیمینیگفت ار نظری داری ما را به از این بینی
۲
خورشید و گلت خوانم هم ترک ادب باشدچرخ مه و خورشیدی باغ گل و نسرینی
۳
حاجت به نگاریدن نبود رخ زیبا راتو ماه پری‌پیکر زیبا و نگارینی
۴
بر بستر هجرانت شاید که نپرسندمکس سوخته‌خرمن را گوید به چه غمگینی؟
صفحهٔ ۱ از ۲