خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه بر اسب سلطنت شاهی و شاهزاده‌ایتا به بساط عاشقی رخ ننهی پیاده‌ای
۲
منع هوای دل مکن ای گل بوستان مرازآن که تو هم در این هوا عمر به باد داده‌ای
۳
بیش مگو به مردمان راز من ای سرشک خونچون سبب این گناه شد کز نظر او فتاده‌ای
۴
از غم پای بستگی بیخبرند سرکشانباز بدین صفت که تو دست جفا گشاده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲