خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جا کرده میان جان من دوستچون مغز که کرده جای در پوست
۲
گفتم به قد تو سرو ماندکی دلبر و دلفریب و دلجوست
۳
بالای تو سرو ناز خواندمگفتم چو مهت عذار نیکوست
۴
بر سرو کجا رخی است چون ماهبر ماه کجا هلال ابروست
صفحهٔ ۱ از ۴