خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گره زکار چو نگشود زاهدا زعبادتزخاک میکده جوئیم کیمیای سعادت
۲
بکی باده فروشان اگر خرند فروشمبیک کرشمه ساقی هزار ساله عبادت
۳
نماز روی ارادت نمودن است بجانانکه این قیام و قعودت بود طبیعت و عادت
۴
بآن امید که دامان قاتلم بکف افتدمرا بعرضه محشر ضرورتست اعادت
صفحهٔ ۱ از ۲