خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد که همی گفت می ناب حرام استمی خورد و بگفت آنکه حرام است کدام است
۲
حوران بهشتی بجوار تو جواریستغلمان بسر کویت استاده غلام است
۳
گر حکمتی آموخت زخم بود فلاطونور حشمت جمشید زیک پرتو جام است
۴
عمریست که زلفین تو بر آتش رخسارمیسوزد و چون مینگری عنبر خام است
صفحهٔ ۱ از ۳