خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی قدحی در ده از باده انگورتمگذار بدرد سر میخوراه و مخمورت
۲
ای بلبل خوش الحان برخیز و نوا سرکنکز پرده برون آمد آن نوگل مستورت
۳
عذری بطلب از شیخ وزتوبه بکن توبهکز عفو کریمانه حق داشته معذورت
۴
در طارم مینائی در کاخ مسیحائیمطرب بفکن غوغا از ناله طنبورت
صفحهٔ ۱ از ۴