خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محکی در میان دشمن و دوستنیست جز دل ازو بجو که نکوست
۲
دل چو آئینه کن ززنگ بریتا ببینی خلاف دشمن و دوست
۳
عیب خود را زدشمنان بشنوکه خطای تو دوست دارد دوست
۴
دل احباب بسته بر موئی استنگسلی رشته را که آن یکموست
صفحهٔ ۱ از ۳