خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نسیم از برم آن ماه بناگاه گذشتبر من آن رفت که بر شمع سحرگاه گذشت
۲
نیمی از آن خم گیسو بکفم بود و گرفتآه از آن عمر درازم که چه کوتاه گذشت
۳
بوی پیراهن یوسف نشنیدم و دریغهمه عمرم چو گدایان بسر راه گذشت
۴
واعظ از طول قیامت چکنی قصه بروآزمودیم و همه روز بیک آه گذشت
صفحهٔ ۱ از ۳