خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید از عالم غیبم بشارتکه آمد بر سر آن رنج ومرارت
۲
سلیمانرا بگو مشکو بیاراکه آمد از سبا پیک بشارت
۳
تو ایساقی چو معمار وجودیخراب آباد دل را کن عمارت
۴
بچم چون شاخ گل ایشاهد بزمبخوان ای مطرب شیرین عبارت
صفحهٔ ۱ از ۳