خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زعمر رفته دارم بس ندامتبجامی گیرم از ساقی غرامت
۲
مقیم آستان میکشان شوکه دوران را نباشد استقامت
۳
بزن چندان که خواهی شنعت ای غیرکه عاشق غم ندارد از ملامت
۴
بلای عشق برق عافیت سوزنیستانست بستان سلامت
صفحهٔ ۱ از ۳