خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نه ذرهای از مهر روی معشوقستمقام عشق چرا بر فراز عیوقست
۲
به دشت عشق به هر گام پا نهی ای دلنیاز عاشق مسکین و ناز مشعوقست
۳
چه نقش کرده به پرچم دلا سپهبد عشقکه سربهسر دو جهانش به زیر منجوقست
۴
به کوی بادهفروشان بگو چه استغناستکه کیمیا برایشان زماد محروقست
صفحهٔ ۱ از ۲