خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عکس ساقی بقدح نه می گلگون پیداستمینماید بدرون آنچه زبیرون پیداست
۲
این نه خط گرد رخ دوست خطا کرده نظردود دل زآینه آنرخ گلگون پیداست
۳
طلب خیمه لیلی چه کنی ای مجنونلیلی از هر طرف از دشت و زهامون پیداست
۴
خواستم تا کنم انکار زقاتل چکنمکه از آن پنجه سیمین اثر خون پیداست
صفحهٔ ۱ از ۳