خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گویند بهار است و جهان رشک بهشت استاطراف چمن پر ز بت حورسرشت است
۲
از عکس بهشتی بتکان ساحت گلزاراندر نظر باده کشان باغ بهشت است
۳
شیخ و حرم و بلبل و گل مؤبد و دانشما را نه سر کعبه نه گلشن نه کنشت است
۴
ای هم نفسان باغ و گلستان بشما خوشزیرا که مرا کنج قفس دست نوشت است
صفحهٔ ۱ از ۲