خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه جهان خرم است و فصل بهار استبی گل رویتو گل بدیده چو خار است
۲
گر بگلی بلبلی غزل بسرایدیا که بهر گلبنی به نغمه هزار است
۳
بر دل عاشق بغیر غم نفزایدزآنکه بگلزار دیگرش سر و کار است
۴
مطرب همسایه برد رنگ زناهیدساقی خمخانه مست و باده گسار است
صفحهٔ ۱ از ۳