خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف او چون بجان درآویزددل در او رایگان در آویزد
۲
گشته خم بسکه بار دل داردشایدش گر بجان در آویزد
۳
شه سر دشمنان کشد بکمندزلف تو دوستان در آویزد
۴
یک سر مو اگر که بگشایداندر او یک جهان در آویزد
صفحهٔ ۱ از ۴