خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بسینه دل دغدار من باشدهزار لاله و گل در کنار من باشد
۲
اسیر گل شدن و پیش شمع جان دادننه کار بلبل و پروانه کار من باشد
۳
چه غم که سنبل و گل رفت از چمن بیرونکه خط و خد بتان نو بهار من باشد
۴
کهن سمندر عشقم نیم چو پروانهاز آن قرار در آتش قرار من باشد
صفحهٔ ۱ از ۳