خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امشب دل دیوانه غوغای دگر داردکان دلبر هر جائی رخ جای دگر دارد
۲
نی راست نوائی نو کافزوده بسر شورمبا نائی بزم عشق خود نای دگر دارد
۳
عاشق بملامت ماند عاقل بسلامت رفتهر صاحب فتوائی خود رای دگر دارد
۴
مجنون دل من بیجا لیلا طلبد از حیکان لیلی مجنون سوز صحرای دگر دارد
صفحهٔ ۱ از ۴