خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عجب که بی تو شبی عاشقان بیاسایندکه طالبان حرم ره شبانه پیمایند
۲
مبارزان جهان گرچه سخت بازویندبه پیش پنجه آهن زعهده برنایند
۳
نشان عاشق شیدا چه پرسی آن باشدکه در میانه شهرش بخلق بنمایند
۴
کبوتران حرم سایرند و ما ثابتکه عاشقان تو مرغان رشته برپایند
صفحهٔ ۱ از ۳