خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطا بر دوست بگرفتی خطا بودخطا پوشی طریق آشنا بود
۲
خطای ما از آن آهوی چشمتکه باشد ترک واصلش از ختا بود
۳
رضای دشمنان جستی بکینمو گرنه دوست را کی این سزا بود
۴
بمردم ماجرا گفت اشک جارینگوئی دل بفکر ماجرا بود
صفحهٔ ۱ از ۳