خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد دی در بوستان اظهار شوکت می‌کندگلستان را خاروَش در قید ذلت می‌کند
۲
من سراپا دردم از این نخوت دی ساقیاداروی میخانه تو رفع علت می‌کند
۳
آتش می پخته کرده صوفیان خام رانار نمرودی بلی تکمیل خلت می‌کند
۴
بت‌پرست ار بنگرد زنار زلفینت به رخبگذرد زآیین و لابد ترک ملت می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲