خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زقتل بنده اگر خواجه میشود خوشنودزیان کند سرو خرسندی از تو گیرد سود
۲
ذبیحه گرچه با ضحی بهر دیار کشندقبول کعبه بمقدار حاجیان افزود
۳
زداغ عشق توام دل چو لاله خود رنگستزآب و تیغ نشاید که رنگ لاله زدود
۴
تو را زنکهت گل جامه دوختیم بپابدر که پیرهن گل تو را بدن فرسود
صفحهٔ ۱ از ۳