خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا عشق نهانی به زبان می‌آیدشمع‌سان آتش پیدایش به جان می‌آید
۲
باغبان را خبری می‌دهد و گلچین راعندلیبی به گلی گر به فغان می‌آید
۳
هرکه او حالت طوفانی عشق تو بدیدحاش لله که ز دریا به کران می‌آید
۴
هرکه در دوست شود فانی و هستی بنهدنه از او نام بیابی نه نشان می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۴