خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر آن ترک سیه‌چشم به شیراز آیدبختِ برگشتهٔ عُشّاق ز در باز آید
۲
هر که منصورصفت جا به سر دار گزیددر میان صف عشاق سرافراز آید
۳
هر کجا ماه‌رخی چهره فروزد چون شمعدل سراسیمه چو پروانه به پرواز آید
۴
در جنون نیک سرانجام بود چون مجنونهر که در مکتب عشق تو زآغاز آید
صفحهٔ ۱ از ۲