خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر سرو چو بالای تو چالاک نباشدور گل چو جمال تو طربناک نباشد
۲
بیباک بود ترک بخونریزی مردمچون ترک سیه مست تو بیباک نباشد
۳
ناپاک بود اهرمن جادوی رهزنچون غمزه خونریز تو ناپاک نباشد
۴
چون آینه در بزم صفا پاکدلی نیستلیکن چو دل اهل نظر پاک نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳