خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیر میخانه چرا دوش مرا بار ندادخامیم دید وز آن آب شرربار نداد
۲
شاخ امید که از رشحه خم خرم بوداندرین فصل بهارم زچه رو بار نداد
۳
اثر نیک و بدی ها بنهاد من و توستساقی دور کرا باده بمعیار نداد
۴
من بی پا و سرو طوف حریمش هیهاتبس کلیم آمدش و راه بدربار نداد
صفحهٔ ۱ از ۴