خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آندم که زنم از عشق فرخنده دمی باشددر دادن سر ما را ثابت قدمی باشد
۲
شایسته درویشان افتاده ملامتهاخاصه که دل درویش با محتشمی باشد
۳
نه بتکده تنها شد جای صنم چینیمقبل بود آن کعبه کاو را صنمی باشد
۴
چشم تو خطا نبود گر میرمد از زلفتآهوی خطائی را از دام رمی باشد
صفحهٔ ۱ از ۳