خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
المنة لله که شب هجر سرآمدخورشید مراد از افق وصل برآمد
۲
گر دور بود منزل و ور راه خطرناکغم نیست که لطف خضرم راهبر برآمد
۳
بسمل شده امروز بداندیش و نمانادآن تیر دعای سحری کارگر آمد
۴
چونسوخت سراپای تو ایشمع زآتشاز سوزش پروانه ات آنگه خبر آمد
صفحهٔ ۱ از ۳