خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیبا صنما این همه زیبا نتوان بودرعنا پسرا این همه رعنا نتوان بود
۲
در حسن زنی نوبت یکتائی و وحدتآخر نه خدائی تو و یکتا نتوان بود
۳
گر خود ملکی از چه مجاور بزمینیگر حوری و غلمان که بدنیا نتوان بود
۴
ترکان همه خونریزو ندارند محابالیکن چو تو بی خوف و محابا نتوان بود
صفحهٔ ۱ از ۳