خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۳۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دو چشم تو که در زیر دو ابروی خمندچون دو مستند که پیوسته پی قصد همند
۲
چشم‌هایت ز نگه وآن دو لبان از خندهآفت خیل عرب فتنهٔ ملک عجمند
۳
شبنم‌آسا برِ خورشید جمالت عدمندمه و خورشید که در منطقه ثابت‌قدمند
۴
خضر عهدند و جوان بخت و ندیده ظلماتسبزهایی که به گرد لب نوشت بدمند
صفحهٔ ۱ از ۳