خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیمه را لیلی چو بالا می‌کنداز چه مجنون رو به صحرا می‌کند
۲
سرو مایل از دو جانب او به غیرتا چرا او میل از ما می‌کند
۳
مانی اندر نقش روی دلکشتصحف انگلیون تماشا می‌کند
۴
آنکه خار کعبه را دارد به پاتا چرا وصفی ز دیبا می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۴