خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ساغر اگر بادهٔ گلنار بخنددنبود عجب ار مست به هشیار بخندد
۲
آن رند که در سلسلهٔ عشق نهد پایشک نیست که بر سبحه و زنّار بخندد
۳
دیوانه و عریان سر کوی نکویانهر جا نگرد خرقه و دستار بخندد
۴
آن را که توکل به خدا همچو خلیل استبر صولت نمرودی و بر نار بخندد
صفحهٔ ۱ از ۴