خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن مست که در میکده مستانه بگریداز شیخ حرم به که بافسانه بگرید
۲
از خاصیت عشق بعالم عجبی نیستگر شمع شب از ماتم پروانه بگرید
۳
خونی که بساغر رود از چشم صراحیخون خورده و از دوری خمخانه بگرید
۴
ساغر زپه بر گریه مینا زده خندهمینا زچه بر خنده پیمانه بگرید
صفحهٔ ۱ از ۳