خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتشی میلی به بالا می‌کندیا که برقی رو به صحرا می‌کند
۲
یا نشست آن آتشین چهره بزنیا بتم عزم تماشا می‌کند
۳
نه به بستان سر دایم مایل استسرو تو کی میل با ما می‌کند
۴
آنکه را با خار عشقت بستر استتکیه کی بر فرش دیبا می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳