خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخ چشمان دلی چو بخراشندنمک از لعل لب بر او پاشند
۲
رنج بردن بکوه حاجت نیستگو بعشاق سینه بخراشند
۳
حاجیان روزها بشب آرندتا شبی بو که در حرم باشند
۴
عارفان ار تو را شناخته اندچه غم ار در لباس او باشند
صفحهٔ ۱ از ۳