خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتان که دشمن دین از کرشمه و نازندبسحر و غمزه چو ترکان خانه پردازند
۲
بمعجزات کلیم ارچه سحر شد باطلبساحران تو نازم که صاحب اعجازند
۳
مکن ملامت از آن لب شکرپرستان رامگس ولیک همای بلند پروازند
۴
بزخم تیر نظر سینه چاک و مجروحندکه کشتگان تو در روز حشر ممتازند
صفحهٔ ۱ از ۳