خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مطرب این نغمه که بر ساز طرب می‌بندداز نوا راست عرب را به عجم می‌بندد
۲
نه خود از خویش نوا سنجد و نه نغمه ز سازاز مسبب بود ار کس به سبب می‌بندد
۳
باغبان بینی و نخلی که رطب بار آردکه بود آنکه حلاوت بر طب می‌بندد
۴
عارفان مست از آن نشئه‌فروش ازلیزاهد ار مایه مستی به عنب می‌بندد
صفحهٔ ۱ از ۳