خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گلبنان انجمن خاص بیاراسته‌اندبلبلان خوش به نواسنجی برخاسته‌اند
۲
شاهدان چمن از لطف تقاضای بهارغازه کردند رخ خویش و خود آراسته‌اند
۳
لیک گلچهره‌بتان در همه فصل و همه وقتآنچنانند نه خود یک سر مو کاسته‌اند
۴
عارفانی که به گل نغمه چو بلبل سنجندگلبنانند که از گلبن دل خاسته‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲