→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۲۸۰ - وله ایضاًای ز تو کار همه کس بر مراد←شمارهٔ ۲۸۱ - و له ایضاًای به گه جود چو گل تازه رو←شمارهٔ ۲۸۲ - وله ایضاای ز گردون بشرف برده سبق←شمارهٔ ۲۸۳دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدای←شمارهٔ ۲۸۴ - ایضاً لهای خداوندی که هر ساعت دل و دست ستم←شمارهٔ ۲۸۵ - ایضا لهای خبر داری که شوخان جهان←شمارهٔ ۲۸۶ - ایضا لهبس کن ای سرد ناخوش احمق←شمارهٔ ۲۸۷ - .له ایضاآن زن که پریر آمد در عقد نکاحت←شمارهٔ ۲۸۸ - ایضا لهخواجه مختص ز بس که مختصرست←شمارهٔ ۲۸۹ - ایضا لههر کو به هنر کند مباهات←شمارهٔ ۲۹۰ - ایضا لهخواجگانی که پیش ازین بودند←شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضابغربت اندر اگر صد هزار سیم و زرست←شمارهٔ ۲۹۲ - و له ایضا فی صفة صندوقچهای از پی حلّ و عقد دایم←شمارهٔ ۲۹۳ - ایضا لهای خواجه بدیدمت دل تو←شمارهٔ ۲۹۴ - ایضا لهای همه انصاف عالم تعبیه در حکم تو←شمارهٔ ۲۹۵ - وله ایضاپسر زر دوز آن کندۀ شوخ←شمارهٔ ۲۹۶ - و له ایضاًای سراپرده بر فلک برده←شمارهٔ ۲۹۷ - وله ایضاای دل و جان بیاد تو زنده←شمارهٔ ۲۹۸ - وله ایضاپناه زمرۀ دانش شکوه اهل هنر←شمارهٔ ۲۹۹ - وله ایضاًای زبیم تو در تن اعداد←شمارهٔ ۳۰۰ - ایضا لهای بر محکّ عقل وجود تو ناسره←شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضاتادر دشت هست و جو باره←شمارهٔ ۳۰۲ - ایضا لهمن نه مردار خوارم ای خواجه←شمارهٔ ۳۰۳ - و له ایضاًای در دعای جان تو اجرام یک زبان←شمارهٔ ۳۰۴ - ایضا لهای همه سروران روی زمین←شمارهٔ ۳۰۵ - وله ایضاجود خواجه سیاه رویم کرد←شمارهٔ ۳۰۶ - وله فی صفة القحط و التماس الغلّهای خداوندی که اندر خشک سال قحط جود←شمارهٔ ۳۰۷ - ایضاً لهکریم عرصۀ عالم جهان لطف و کرم←شمارهٔ ۳۰۸ - ایضا لهمنم آن چشمۀ خورشید گاه نظم سخن←شمارهٔ ۳۰۹ - ایضا لهشهاب دین که زبانم پر از مدایح تست←شمارهٔ ۳۱۰ - ایضا لهآدمی را چهار حالت هست←شمارهٔ ۳۱۱ - وله ایضازهی شکوه تو از روی ملک رنگ زدای←شمارهٔ ۳۱۲ - وله ایضامرا سیّ و دو خدمتکار بودند←شمارهٔ ۳۱۳ - وله ایضادیدۀ عقل راه دان بگشای←شمارهٔ ۳۱۴ - این قطعه در مدح صاحب عمیدالدّین پارسی گویدای قاصر از ستایش تو هر عبارتی←شمارهٔ ۳۱۵ - وله ایضادریا دلا تو آنی، کز فیض طبع روشن←شمارهٔ ۳۱۶ - و له ایضاًزهی حرّی که ثابت کرد جودت←شمارهٔ ۳۱۷ - وله ایضاای کریمی که در آفاق جهان←شمارهٔ ۳۱۸ - وله ایضاچون شدی خشمناک بر بنده←شمارهٔ ۳۱۹ - ایضا لهجهان لطف و کرم افتخار اهل قلم←