→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴١ - ایضاً لهآن پریچهره که صد عاشق زارش باشد←شمارهٔ ۴٢ - وله فی المدح ایضاًاین سعادت بین که باز اندر زمان آمد پدید←شمارهٔ ۴٣ - قصیده ایضاً له در مدح طغا یتمور خان و تهنیت ورود اوایدل بیار مژده که شاه جهان رسید←شمارهٔ ۴۴ - قصیده در مدح محمد بیک ارغونشاهامیری کو سزای گاه باشد←شمارهٔ ۴۵ - قصیدهبار دگر زمانه مراد دلم بداد←شمارهٔ ۴۶ - ولهبا شاه بین چه مرحمتست این که حق نمود←شمارهٔ ۴٧ - وله ایضاًترک من بر سطح مه خطی مدور می‌کشد←شمارهٔ ۴٨ - وله ایضاً قصیده در مدح امیر محمد بیکچون نگارم گوی مه از غالیه چوگان کند←شمارهٔ ۴٩ - قصیدهخبری سوی نگارم بخراسان که برد←شمارهٔ ۵٠ - قصیدهدوش نسیم سحر بادم مشک وز باد←شمارهٔ ۵١ - قصیدهرسید خسرو عادل بطالع مسعود←شمارهٔ ۵٢ - قصیده در مدح خواجه علاءالدین محمدزهی به سلسله زلف مشگبار مجعد←شمارهٔ ۵٣ - وله قصیده در مدح طغا یتمور خانزلف تو بر دو هفته قمر چون مقر کند←شمارهٔ ۵۴ - قصیده در مدح نظام الدین یحیی کراییشاه عالم روز کین چون قصد دشمن می‌کند←شمارهٔ ۵۵ - قصیده در مدح طغا یتمور خانشاه جهان چو رخش بمیدان در آورد←شمارهٔ ۵۶ - قصیده در مدح امیر تالششاد باش ای دل که بختت پیشوایی می‌کند←شمارهٔ ۵٧ - وله ایضاًشاد آنک عیش برطرف بوستان کند←شمارهٔ ۵٨ - وله در مدح طغا یتمور خانشاه جهان چو پای فرا پیش صف نهاد←شمارهٔ ۵٩ - قصیده در مدح علاءالدین محمد هندو وزیرصبا بهر شکن از زلف او که تاب دهد←شمارهٔ ۶٠ - ایضاً له قصیده در مدح طغاتیمور خانصبح سعادت از افق خرمی دمید←شمارهٔ ۶١ - ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علیصبح صادق بیرق نور از افق چون برکشید←شمارهٔ ۶٢ - قصیده در مدح معزالدین حسین کرت و تهنیت عیدعید نو بر خسرو خسرو نشان فرخنده باد←شمارهٔ ۶٣ - ایضاً له مدح طغایتمورخانفروغ صبح سعادت جهان منور کرد←شمارهٔ ۶۴ - وله قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریگاه آن آمد که بر کف ساقیان ساغر نهند←شمارهٔ ۶۵ - ایضاً در مدح نظام الدین یحیی کرابیگاه آن آمد که عالم جمله باغستان شود←شمارهٔ ۶۶ - قصیده در مدح طغایتمورخانمرا خدای اگر عمر جاودان بدهد←شمارهٔ ۶٧ - ایضاً له در تهنیت قدوم ارغونشاهمقدم میمون نوئین جهان فرخنده باد←شمارهٔ ۶٨ - قصیدهیارب این نکهت عنبر ز کجا می‌آید←شمارهٔ ۶٩ - ایضاً لهیا رب از من خبری سوی خراسان که برد←شمارهٔ ٧٠ - وله ایضاً در مدح امیر یحیییکچند بکام دلم ایام زمان داد←شمارهٔ ٧١ - قصیده فی مدح پادشاه عالی مقدار تاج الدین علییارب این خرم نسیم از عالم جان می‌رسد←شمارهٔ ٧٢ - قصیده در مدح نظام الدین یحییآفرین باد آفرین ای حیدر خنجر گذار←شمارهٔ ٧٣ - قصیدهباد بهار میوزد از روی مرغزار←شمارهٔ ٧۴ - ولهبعزم سفر شاه جمشید فر←شمارهٔ ٧۵ - قصیده در تعریف و تاریخ بنای قصری که نظام الدین یحیی ساختهحبذا این قصر جانپرور که تا گشت آشکار←شمارهٔ ٧۶ - قصیدهخرم صباح آنکه او ز اول که بگشاید نظر←شمارهٔ ٧٧ - قصیدهدوش رفتم از ره فکرت بر این نیلی حصار←شمارهٔ ٧٨ - وله ایضاً در مدح و تهنیت قدوم پادشاهدوش وقت صبحدم آمد نسیمی مشکبار←شمارهٔ ٧٩ - وله ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریدوش بی هیچ خبر کوکبه باد سحر←شمارهٔ ٨٠ - وله ایضاًدوش بادی مشک‌بو آمد به هنگام سحر←