→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ٨١ - قصیده در مدحزهی حیران ز قد و خط و دندان و لب دلبر←شمارهٔ ٨٢ - قصیده گوهرزهی عقیق تو افشانده بر روان گوهر←شمارهٔ ٨٣ - وله ایضاًزهی خجسته شبی کز درم نسیم سحر←شمارهٔ ٨۴ - قصیده در مدح معزالدین حسین کرتشکر این دولت که یارد گفت ز اهل روزگار←شمارهٔ ٨۵ - قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریعید آمد ای نگار بده جام خوشگوار←شمارهٔ ٨۶ - قصیده در مدح امیر تالشفصل بهارست خیز ای صنم گلعذار←شمارهٔ ٨٧ - ایضاً در تهنیت عید و مدح وجیه الدین مسعودفرخنده باد مقدم عید خجسته فر←شمارهٔ ٨٨ - قصیده فی التوحید و الزهد و نعت الرسول صلی الله علیه و سلمموسم پیری رسید ایدل جوانی ترک گیر←شمارهٔ ٨٩ - ایضاً قصیده در مدح معز الدین حسین کرتمنت خدایرا که بتوفیق کردگار←شمارهٔ ٩٠ - وله ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریمنت ایزد را که بخت نوجوان پیرانه سر←شمارهٔ ٩١ - ولهمرا چو یاد خراسان گذر کند بضمیر←شمارهٔ ٩٢ - قصیدهنامد الحق اینچنین فیروز کآمد شهریار←شمارهٔ ٩٣ - قصیده در مدح طغایتمورخانهر چند مدتی شدم از روی اضطرار←شمارهٔ ٩۴ - مطلع ثانیدولت بود مساعد و اقبال و بخت یار←شمارهٔ ٩۵ - وله ایضاًروز نوروز و می اندر قدح و ما هشیار←شمارهٔ ٩۶ - قصیدهبر من در سعادت و دولت کشاد باز←شمارهٔ ٩٧ - قصیده در مدح علاءالدین محمدمرا ز جور تو ای روزگار سفله نواز←شمارهٔ ٩٨ - وله ایضاً قصیده در مدح ملک معزالدین کرتمنت خدیرا که پس از هجر دیر باز←شمارهٔ ٩٩ - وله ایضاًجهان جود و کرم ای پناه اهل نیاز←شمارهٔ ١٠٠ - قصیده در طیبت و مدح نظام الدین یحییچیست آن گوهر که هست از لعل تاجی برسرش←شمارهٔ ١٠١ - قصیدهگردش گردون بکامم گر نباشد گو مباش←شمارهٔ ١٠٢ - قصیده عینیهچگویم ازین روزگار مخادع←شمارهٔ ١٠٣ - ایضاً لهگر شود در عشق جانان جان شیرینم تلف←شمارهٔ ١٠۴ - ایضاً لهحبذا دارالحدیثی کز معالی و شرف←شمارهٔ ١٠۵ - ایضاً در مدح رضی الدین عبدالحقزهی صدر وزارت را ز رأی روشنت رونق←شمارهٔ ١٠۶ - وله ایضاً در مدح طغایتمورخانتا شه نهاد پای بر اوج سریر ملک←شمارهٔ ١٠٧ - ایضاً در مدح امیر مولای بیگندانم آن رخ حورست یا جمال ملک←شمارهٔ ١٠٨ - وله ایضاً فی المدح خواجه نظام الدین یحییاز افق ماه نو عید بفیروز فال←شمارهٔ ١٠٩ - ایضاً لهچو از نشیمن قدسی بیمن طالع و فال←شمارهٔ ١١٠ - وله ایضاًخجسته صبحدمی کان نگار مهر گسل←شمارهٔ ١١١ - وله ایضاً در مدح مولانا غیاث الدین بحرآبادیصبحدم بر خاک کویش بگذاری باد شمال←شمارهٔ ١١٢ - قصیده در مدح فاضل اوحد حکیم الدیناین منم یا رب که در دل شادمانی یافتم←شمارهٔ ١١٣ - ایضاً عرض اخلاص و مدح امیر ابونصر بن علیای پیک پی خجسته نسیم سپیده دم←شمارهٔ ١١۴ - وله ایضاًاین منم باز که در باغ بهشت افتادم←شمارهٔ ١١۵ - وله در مدح علاءالدین حسینپیشتر زین چند گاهی دل پریشان داشتم←شمارهٔ ١١۶ - ایضاً لهحبذا آرامگاهی خوشتر از دار النعیم←شمارهٔ ١١٧ - قصیده فی مدح السلطان نظام الدین یحییخراسان بار دیگر شد بهشت آسا خوش و خرم←شمارهٔ ١١٨ - وله ایضاً در مدح خواجه علاءالدین هندوروز جشن عربست ای مه خوبان عجم←شمارهٔ ١١٩ - وله ایضاً در مدح علاء الدین وزیر خراسانزهی جمال تو خورشید آسمان کرم←شمارهٔ ١٢٠ - قصیده در مدح طغایتمورخانکه برد رونق کان و که داد خجلت قلزم←