→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
قصاید
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ١٢١ - وله ایضاًهر گه که نام مجلس مولی همی برم←شمارهٔ ١٢٢ - وله ایضاً قصیده در مدح زنگی بیک محمد برکال قتلغای چشم مست دلربای تو مست از شراب حسن←شمارهٔ ١٢٣ - قصیده در مدح نظام الدین یحیی کرابیای داور زمانه و فرمانده زمین←شمارهٔ ١٢۴ - وله ایضاً قصیده در مدح طغایتمورخانترا سزد بصفا ماه آسمان گفتن←شمارهٔ ١٢۵ - وله ایضاً در مدح تاج الدین علی سربداریچون شد سعادت ابدی یار ملک و دین←شمارهٔ ١٢۶ - ایضاً له در مدح نجم الدین عبدالعلیدوش وقت صبحدم از لطف رب العالمین←شمارهٔ ١٢٧ - ایضاً له در مدح نظام الدین یحییساقی بیار باده که چون خلد شد چمن←شمارهٔ ١٢٨ - قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریمرا دولت بشارت داد و گفت آمد زمان آن←شمارهٔ ١٢٩ - وله ایضاً در مدح طغایتمورخانمنت خدای را که علی غفله الزمان←شمارهٔ ١٣٠ - ایضاً له در مدح علاءالدین محمدمرا که هست زبان تیغ آبدار سخن←شمارهٔ ١٣١ - ایضاً قصیده در مدح وجیه الدین مسعودندانم صبغه الله است یا گلگون شرابست این←شمارهٔ ١٣٢ - ایضاً له در مدح ملک شمس الدین محمدنوجوان شد گاه پیری دولت ابن یمین←شمارهٔ ١٣٣ - وله ایضاً در مدح علاءالدین وزیرهوای آنرخ چون ماه و زلف غالیه گون←شمارهٔ ١٣۴ - وله ایضاً در مدح علاءالدین حسینهزار شکر و سپاسم ز خالق ثقلین←شمارهٔ ١٣۵ - وله ایضاًیا رب چه موجبست که دستور شه نشان←شمارهٔ ١٣۶ - وله ایضاًمیمون بود چو طلعت فرخ لقای تو←شمارهٔ ١٣٧ - قصیده ایضاً لهآیا بود که باز ببینم جمال شاه←شمارهٔ ١٣٨ - ایضاً له در مدح علاءالدین محمداگر بیابم از آن ترک دلستان بوسه←شمارهٔ ١٣٩ - وله در مدح تاج الدین علی سربداریباز آمدم بحضرت سلطان دین پناه←شمارهٔ ١۴٠ - وله در مدح کرایشاهایصبا لطفی بود گر بگذری یک صبحگاه←شمارهٔ ١۴١ - ایضاً له در مدح نظام الدین یحییباد میمون نهضت رایات شاه دین پناه←شمارهٔ ١۴٢ - وله ایضاً در مدح پهلوان حسن دامغانی امیر سربداریدارم ز جورت ایصنم عنبرین کله←شمارهٔ ١۴٣ - وله ایضاً در تهنیت ورود ملک معز الدین حسین کرتشاد باش ایدل که خوش آمد بشیراز گرد راه←شمارهٔ ١۴۴ - وله ایضاً در مدح تاج الدین شیخ علی مؤیدفرخنده باد مقدم شاه جهانپناه←شمارهٔ ١۴۵ - ایضاًای سپهر بیوفا با ما جفا تا کی کنی←شمارهٔ ١۴۶ - قصیدهالا ای نسیم سحر گر توانی←شمارهٔ ١۴٧ - وله ایضاً در مدح تاج الدین علی سربداری و بیان رفع نقار و کدورتی که بین سرداران بودهباز دین و ملک را بر رغم چرخ چنبری←شمارهٔ ١۴٨ - ایضاً در مدح مولا محمد بیگ عبدالله قهستانی و امیر ستلمش بیگبه خلوت با خرد گفتم شبی کای پیر نورانی←شمارهٔ ١۴٩ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمدبر آمدم صبحدم باد بهاری←شمارهٔ ١۵٠ - وله ایضاً در مدح شهاب الدین زنگیبهارست ای پسر در ده ز بهر رفع دلتنگی←شمارهٔ ١۵١ - ایضاً لهبیا تا عشرت آبادی چو خلد جاودان بینی←شمارهٔ ١۵٢ - ولهتا زمان باشد کسی را در زمان سروری←شمارهٔ ١۵٣ - ایضاً لهچند گاهی زیر طاق گنبد نیلوفری←شمارهٔ ١۵۴ - وله در مدح تاج الدین علی سربداریچون سعادت رهنمائی کرد و دولت یاوری←شمارهٔ ١۵۵ - وله ایضاً در مدح امیر مولای بیگحبذا بختی که ناگه گشت ما را رهنمای←شمارهٔ ١۵۶ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد وزیر و تعریف سرائی که نوبنیاد نهادهدلا گر میل آن داری که خلد جاودان بینی←شمارهٔ ١۵٧ - وله ایضاً در مدح نظام الدین یحییعیدست در ده ای صنم گلعذار می←شمارهٔ ١۵٨ - ایضاً له در مدح خواجه نظام الدین یحییگر شود هر سر مویی که مرا هست زبانی←شمارهٔ ١۵٩ - وله ایضاً در مدح نظام الدین یحییگر نگارم برقع از رخسار برگیرد همی←شمارهٔ ١۶٠ - وله ایضاًمنت ایزد را که دولت کرد بازم رهبری←