→ ملا احمد نراقیملا احمد نراقی
ملا احمد نراقی
مثنوی طاقدیس
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱۲۱ - رجوع به تتمه حکایت زلیخا و حضرت یوسفآن زلیخا بود در این گفتگو←بخش ۱۲۲ - اشاره به حدیث قدسی که فرمود دل دوستان خود را از طینت ابراهیم و موسی و عیسی و محمد ص آفریده امجان ابراهیم و موسای کلیم←بخش ۱۲۳ - حکایت شعیب پیغمبر و گریه کردن اوگریه کرد از بس شعیب تاجدار←بخش ۱۲۴ - اشاره به قول شاه اولیا در دعای کمیل:فهبنی یا الهی و سیدی و مولای صبرت علی عذابک فکیف اصبر علی فراقکصبر گیرم آورم در آتشت←بخش ۱۲۵ - گفتن شعیب که گریه‌ام از شوق جنت و ترس جهنم نیستگریه‌هایم نی ز شوق جنت است←بخش ۱۲۶ - سؤال شخصی از امام صادق ع شرح بهشت را و جواب آن حضرتآن یکی پرسید از سلطان دین←بخش ۱۲۷ - خواهش بنده ی مقرب خلوت جلال و مشاهده ی انوار جمالروشن است این ای قلم بگذار باز←بخش ۱۲۸ - سبب تعلق روح قدسی به بدن و مجاورت غضب و شهوتدر ملک چون قدرت رفتن ندید←بخش ۱۲۹ - امیر معزول که شغل ابریق داری مبرز پیش گرفتآن یکی می‌بود در شهری امیر←بخش ۱۳۰ - رجوع به حدیث بنده ی مقربگفت یا رب یا رب ای دریای جود←بخش ۱۳۱ - در بیان طلبیدن پروردگار بنده مقرب خود را به خلوت دارالنور و اشاره به آیه ی مبارکه سبحان الذی اسری بعبده لیلا من المسجد الحرام الی المسجد الاقصینافه‌ها و حلّه‌ها از نور پاک←بخش ۱۳۲ - حکایت جوانی که پدرش او را زن داد و گریختن داماد شب زفافکرد داماد آن نیای مهربان←بخش ۱۳۳ - بقیه حکایت حضرت شعیبگفت حق چون گریه ات از غم سرشت←بخش ۱۳۴ - جواب حق سبحانه و تعالی با حضرت شعیب عچون شنید این از شعیب آمد خطاب←بخش ۱۳۵ - «سبوح قدوس رب الملائکة والروح» گفتن جبرئیل و بیهوش شدن ابراهیم خلیلجمله را از بهر حق قربان نمود←بخش ۱۳۶ - رجوع به تتمه حکایت خلیل الرحمنچونکه گفتند این سخن را قدسیان←بخش ۱۳۷ - شاه اولیا که فرمود الهی ما عبدتک خوفاً من نارکطاعت من نی ز شوق جنت است←بخش ۱۳۸ - حکایت بشر حافی و توبه او بر دست حضرت امام موسی کاظم عقبله هفتم به راهی می گذشت←بخش ۱۳۹ - حکایت دهقان و کشت اولیک می باید زمین از شوره پاک←بخش ۱۴۰ - مکالمه حضرت موسی ع با آن پیر گبر و ایمان آوردن گبردید موسی کافری اندر رهی←بخش ۱۴۱ - اثبات قدرت و ثبوت معاد جسمانی و رفع شبهه از منکرین معادچون شنید آن مرد عارف این سخن←بخش ۱۴۲ - رجوع به تتمه حکایت بشر حافیچون قبولش کرد آن سلطان راد←بخش ۱۴۳ - در بیان حسنات الابرار سیئات المقربیناز برای اهل قرب بارگاه←بخش ۱۴۴ - رجوع به باقی داستان حضرت خلیل الرحمنحق تعالی گفت با روح الامین←بخش ۱۴۵ - بیان حدیث اکثر اهل الجنة البلهااکثراً اهل بهشتند ابلهان←بخش ۱۴۶ - رجوع به بقیه حکایت ابراهیم خلیل الرحمن علیه السلامکو همه در راه یار ایثار کرد←بخش ۱۴۷ - در بیان آرزوی کفار بازگشتن را به دنیای ظلمت سرایکاخ سلطان چون سیاستگه بود←بخش ۱۴۸ - در بیان فناء فی الله والتسلیم الی اللهاین فنای بنده در مولا بود←بخش ۱۴۹ - توضیح معنی فناء فی الله و اقسام آناین نه معنی فنا فی الله بود←بخش ۱۵۰ - علت اینکه زحل چرا روزها دیده نمی شودهمچو اختر روز کاندر آسمان←بخش ۱۵۱ - مناجات و تضرع به درگاه حضرت قاضی الحاجاتای خدا ای هم تو پیدا هم نهان←بخش ۱۵۲ - تحقیق در بیان فناء فی الله و اشاره بطریق وصول الی اللهاین فنا نبود مقام هرکسی←بخش ۱۵۳ - در بیان آیه ی الله نورالسموات والارض و اشاره به مقام ولایت امیرمؤمنانهیچ می دانی چه باشد نیستی←بخش ۱۵۴ - حکایت ماه که دنباله خورشید را گرفتهآن یکی با ماه آمد در جدال←بخش ۱۵۵ - در تضرع و تذلل و مناجات به درگاه حضرت حق تعالیای خدا ای نوربخش هر ظلم←بخش ۱۵۶ - داستان خیک که بر روی آب دریا افتاده بوددید خیکی پر فتاده روی آب←بخش ۱۵۷ - در مناجات با حضرت قاضی الحاجاتمر محبین را فنای ثالث است←بخش ۱۵۸ - عشق و جان بازی پروانه در پای شمعهمچو آن پروانه شمع افروختن←بخش ۱۵۹ - مناجات با قاضی الحاجاتای خدا ای از تو دلها را نشاط←بخش ۱۶۰ - فرق میان عقل و ادراکمولوی گیرم که فهمد نیک و زشت←