→ دیوان اشعارادیب الممالک
ادیب الممالک
مقطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱۲۱گفت با جفت خویش شیخ حسن←شمارهٔ ۱۲۲آل عباس را به «قلب صد و سی و دو» رسید←شمارهٔ ۱۲۳من که بی تاج و تخت و گنج و سپاه←شمارهٔ ۱۲۴ارشدالدوله ای که پیش لبت←شمارهٔ ۱۲۵دهد جای وزارت قاضی چرخ←شمارهٔ ۱۲۶مرا یکسال افزون شد که از لطف←شمارهٔ ۱۲۷شنیدم گفته روزی ناصرالملک←شمارهٔ ۱۲۸ - ماده تاریخچو توفیق و تایید حی قدیم←شمارهٔ ۱۲۹گر آسمان به دلم صد کوه بار کند←شمارهٔ ۱۳۰ - در ۱۲۳۴ خطاب به رضا قلی خان رفیع الملکرضا قلیخان ای خواجه ای که از سر صدق←شمارهٔ ۱۳۱حامی دین پیمبر حاج زین العابدین←شمارهٔ ۱۳۲شبی در روستا مهمان خود خواند←شمارهٔ ۱۳۳شنیدم از پی یک لمحه خواب مؤمن را←شمارهٔ ۱۳۴ساری پی دانه سیر می کرد←شمارهٔ ۱۳۵ - در تهنیت ولادتچو بر شد هفت ساعت ثلث کم از شام دوشنبه←شمارهٔ ۱۳۶خدایگانا از گرد راه موکب تو←شمارهٔ ۱۳۷دوش گفتم بدوستی که بود←شمارهٔ ۱۳۸ - ماده تاریخ قنات نوین نیر الدوله در مشهددر زمان شهریار دادگر←شمارهٔ ۱۳۹ - تاریخ جلوس مظفرالدین شاهتاریخ جلوس شه مظفر←شمارهٔ ۱۴۰ - اندرز به احمد شاه قاجار هنگام جلوس ۱۳۲۹شها ز روی تفکر درآ در این ایوان←شمارهٔ ۱۴۱گفت ظریفی که دولت از حدث اندر←شمارهٔ ۱۴۲ای اهل زمانه پند گیرید←شمارهٔ ۱۴۳شنیده ام عربان اشتران سالم را←شمارهٔ ۱۴۴ - در موقع دومین جشن مجلس شورای ملی گویدبیا که رشک گلستان شد است خارستان←شمارهٔ ۱۴۵چهار کار نکو کردی ای ملک آغاز←شمارهٔ ۱۴۶ - اداره اوقاف پیشینای دوست بیا مسند اوقات ببین←شمارهٔ ۱۴۷ای نصر خدا مرا به مقصود رسان←شمارهٔ ۱۴۸ - نکوهش احزاب سیاسیاحزاب فتاده اند در خط جنون←شمارهٔ ۱۴۹ - ماده تاریخچون محمدعلی ز دار فنا←شمارهٔ ۱۵۰گربه و موش بهم ساخته اند ای بقال←شمارهٔ ۱۵۱سعید سلطنه ای آنکه تا ابد خجلم←شمارهٔ ۱۵۲ای مجیرالسلطنه از سعدالملک←شمارهٔ ۱۵۳ - تاریخ کشته شدن جعفرخان رشیدالسلطان و علیخان ارشدالدوله در شهر رمضان المبارک ۱۳۲۹رشید و ارشد به جنگ ملت←شمارهٔ ۱۵۴من نه آن مرغم که صیاد در بندم کشد←شمارهٔ ۱۵۵خداوندا توئی امروز در ملک←شمارهٔ ۱۵۶ای ز قسطنطین به دارالمک ایران تاخته←شمارهٔ ۱۵۷ - ماده تاریخ جلوس محمدعلیشاه قاجارشهنشاه ایران محمدعلی شه←شمارهٔ ۱۵۸ایا نسیم صبا با وزیر داخله گوی←شمارهٔ ۱۵۹ - تاجگذاری پادشاه ۱۳۳۲آفتابی است تاج شاهنشاه←شمارهٔ ۱۶۰ - لراقمها ایضا شهر رجب ۱۳۲۳ملک ایران در دو عهد از دست افغان شد خراب←