→ دیوان اشعارادیب صابر
ادیب صابر
مقطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱چون اشتیاق من به تو افزون ز شرح بود←شمارهٔ ۲خیال تو یک ساعت از چشم من←شمارهٔ ۳ز بخشندگان صحن عالم تهی شد←شمارهٔ ۴مویم سپید و نامه سیه ماند از گناه←شمارهٔ ۵همه از عشق زندگانی خویش←شمارهٔ ۶اهل عطا کسی است که فضلی بود در او←شمارهٔ ۷هرکه سعی بد کند در حق خلق←شمارهٔ ۸چرا تفاخر جویی بر این و آن به لقب←شمارهٔ ۹ننویسی جواب نامه من←شمارهٔ ۱۰جهانی منم بی‌نصیب از جهان←شمارهٔ ۱۱ای فلک قدری که شمس دین و دین دولتی←شمارهٔ ۱۲رئیس و سید شرق و خراسان←شمارهٔ ۱۳آرزومندی من خدمت و دیدار تو را←شمارهٔ ۱۴ای خسرو ملوک و جهان دار چیره دست←شمارهٔ ۱۵ای شرف دین حق و نصرت اسلام←شمارهٔ ۱۶ساقیا در جام من ریز آب رز←شمارهٔ ۱۷ز روزگار مرا خار هست و خرما نیست←شمارهٔ ۱۸غم امروز جان من فرسود←شمارهٔ ۱۹پیش پیری دلم حکایت کرد←شمارهٔ ۲۰حکیم ماست به حکمت ز جملهٔ حکما←شمارهٔ ۲۱حق ببین و بگو به چشم و زبان←شمارهٔ ۲۲مدار بسته در خویش و تنگ بار مباش←شمارهٔ ۲۳هیچ شرف چون شرف علم نیست←شمارهٔ ۲۴اکنون که خصومات همه اهل زمانه←شمارهٔ ۲۵قدر مردم سفر پدید کند←شمارهٔ ۲۶هیچ نعمت چو زندگانی نیست←شمارهٔ ۲۷حرمت تو حسبی و نسبی است←شمارهٔ ۲۸تو را که فضل و هنر هست و بخت و دولت نیست←شمارهٔ ۲۹خبرت خفته می‌دهد دربان←شمارهٔ ۳۰یارب درخت عمر مرا بار و برگ ده←شمارهٔ ۳۱با هر آن دوست که گویم غم خویش←شمارهٔ ۳۲اگر چه هست جان اندر تن ما←شمارهٔ ۳۳به وفات تو مال تو ببرند←شمارهٔ ۳۴به چرخ و کرخ رسیدم ز لفظ نامهٔ تو←شمارهٔ ۳۵ای خلافت را امام و ای امامت را قوام←شمارهٔ ۳۶فرو بارید طوفان بر سر من←شمارهٔ ۳۷هر زمان این زمانهٔ توسن←شمارهٔ ۳۸تکیه بر اعتقاد باید کرد←شمارهٔ ۳۹فضلی که بر او زکات باشد←شمارهٔ ۴۰ای دریغا که عهد برنایی←
۱ از ۴صفحهٔ بعد ←