→ مختارنامهعطار
عطار
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱اینجا که منم، پردهٔ پندار بسی است←شمارهٔ ۴۲در عالم خوف روزگاری دارم←شمارهٔ ۴۳گر شادی تو معتبرم می‌آید←شمارهٔ ۴۴تا زلف تو چون کمند میبینم من←شمارهٔ ۴۵ای گم شده از جای به صد جای پدید←
→ صفحهٔ قبل۲ از ۲