خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل گلرنگت شکربار آمدستقسم من زان گل همه خار آمدست
۲
گو لبت بر من جهان بفروش ازانکصد جهان جانش خریدار آمدست
۳
پاره دل زانم که در دل دوختننرگس تو پاره‌ای کار آمدست
۴
دل نمی‌بینم مگر چون هر دلیدر خم زلفت گرفتار آمدست
صفحهٔ ۱ از ۴