خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان پیش که بودها نبودستبود تو ز ما جدا نبودست
۲
چون بود تو بود بود ما بودکی بود که بود ما نبودست
۳
گر بود تو بود بود ما نیموقوف تو بد چرا نبودست
۴
ما بر در تو چو خاک بودیمنه آب و نه گل هوا نبودست
صفحهٔ ۱ از ۲