خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دیده که بر تو یک نظر داشتاز عمر تمام بهره برداشت
۲
سرمایهٔ عمر دیدن توستوان دید تو را که یک نظر داشت
۳
کور است کسی که هر زمانیدر دید تو دیدهٔ دگر داشت
۴
جاوید ز خویش بی‌خبر شدهر دل که ز عشق تو خبر داشت
صفحهٔ ۱ از ۵